معرفی شهرهایی که در حال ایجاد زیرساخت‌های هوشمند برای استقبال از قرن 22 هستند؟



در حال حاضر، بیش از 54 درصد جمعیت جهان در مناطق شهری زندگی می کنند. سازمان ملل متحد، پیش بینی کرده است که این رقم تا سال 2050 میلادی به 66 درصد افزایش خواهد یافت. در نتیجه، با افزایش جمعیت شهرها، فشار نابرابری روی زیرساخت های موجود وارد خواهد شد. برای غلبه بر این بار مضاعف و روزافزون، بسیاری از شهرهای پیشرفته جهان در حال بهره‌گیری از فناوری‌های هوشمند و جدیدی هستند که تا پیش از این در هیچ یک از طرح های توسعه و مدیریت شهری مورد آزمایش قرار نگرفته‌اند. در ادامه، چهار شهر جهان که تلاش‌هایی در این زمینه داشته‌اند معرفی خواهد شد.


سنگاپور


استفاده از فن‌آوری های هوشمند تا چه میزان در منازل امریکا رایج است؟

سنگاپور، قطب تجاری جنوب شرق آسیا است که در زمینه شهر هوشمند در جهان به میزان قابل توجهی پیشگام است. از زمان اجرای برنامه «ملت هوشمند» در سال 2014 میلادی، شهر سنگاپور در خط مقدم استفاده از آخرین فناوری ها، برنامه‌ریزی‌ها و سیاست‌های شهری قرار داشته است. این برنامه، عمدتاً بر یک شبکه گسترده از حسگرها و دوربین‌هایی که در تمام نقاط شهر نصب شده‌اند، مبتنی است. این تجهیزات، امکان تحلیل هر رخدادی، از تراکم ترافیکی گرفته تا ازدحام جمعیت را به دولت می‌دهند. این شبکه هنوز تا پیاده‌سازی کامل فاصله زیادی دارد اما مقامات دولتی سنگاپور، هم اکنون نیز قادرنند که از این حسگرها به منظور نظارت بر مکان‌هایی که مصرف دخانیات در آن‌ها ممنوع است و همچنین ریختن زباله توسط افراد استفاده کنند. این داده‌ها، همراه با پلتفرم نگاشت دیجیتالی که به نام Virtual Singapore یا «سنگاپور مجازی» معروف است، به‌کار می‌روند. این شبیه‌ساز، به دولت امکان مشاهده عملکرد زیرساخت به‌صورت بلادرنگ را می‌دهد. همچنین این فن‌آوری اجازه تغییر مسیر اتوبوس‌ها در ساعات ترافیک را داده تا به این ترتیب، از تراکم ترافیکی جلوگیری شود. به‌کمک این تجهیزات، می‌توان پیش بینی نمود که احداث ساختمان‌های جدید تا چه اندازه روی الگوهای وزش باد یا سیگنال‌های مخابراتی اثر می‌گذارند. دولت سنگاپور قصد دارد که در آینده از سنگاپور مجازی برای خارج کردن جمعیت به‌هنگام وقوع بلایای طبیعی، شیوع بیماری‌ها و عملیات تروریستی، استفاده کند. مقامات سنگاپور همچنین قصد دارند نسبت به نصب سنسورهایی درون خانه‌ها برای پایش تجهیزات و لوازم خانگی، اقدام کنند. این سنسورها، تقریبا همه چیز، از تعداد استفاده از سیفون توالت تا سیستم های تهویه را با هدف بهینه‌سازی مصرف انرژی، را پایش می‌نمایند. به عنوان نمونه، نصب یک سنسور در سرویس بهداشتی، با سنجش میزان دفعاتی که فرد از سیفون استفاده می کند، می تواند دیدگاه و برآوردی از سلامتی و تندرستیوی ارائه دهد. حسگرهای دیگر می‌توانند میزان استفاده از آب و برق را به‌صورت بلادرنگ پایش نمایند. علاوه بر مقابله با نگاه سهل‌انگارانه به مصرف انرژی، این مدل توسعه‌یافته از حسگرها می‌توانند دیدگاه دقیق‌تری را در زمینه وقوع نشت آب و کم‌بازده بودن یا درست کار نکردن وسایل خانگی در اختیار قرار دهند. هرچند این تکنولوژی ممکن است برای بسیاری از افراد اندکی مزاحم به نظر برسد اما شهروندان سنگاپور تاکنون از آن استقبال خوبی به عمل آورده و این فناوری را به عنوان یک عرف جدید پذیرفته‌اند. در واقع، پیش از این هم دولت سنگاپور حتی تلفن های همراه شهروندان را به عنوان ابزاری برای تحلیل دست اندازهای مسیرهای رفت و آمد و نیز تشخیص ناهمواری‌های یک منطقه و مشکلات بالقوه در نگهداری آن‌ها استفاده کرده بود. یک استارتاپ که به NuTonomyمعروف است، با هدف عرضه 100 خودروی بدون سرنشین طی ماه های آتی، در حال همکاری با شهر سنگاپور است. همچنین در این طرح یک ناوگان حمل و نقل عمومی گسترده و بدون سرنشین نیز وجود دارد. این طرح به‌همراه استفاده از پلتفرم نگاشت برای تنشیم بهتر حمل و نقل شهری به‌کار خواهد رفت.


اسلو، نروژ


استفاده از فن‌آوری های هوشمند تا چه میزان در منازل امریکا رایج است؟

شهر اسلو، سالهاست که در خط مقدم استفاده از فناوری های هوشمند در سراسر شهر، قرار دارد. در این بین، مصرف پایدار انرژی، همیشه یکی از اجزای جدانشدنی و اصلی در هر استراتژی مدیریت پیشرفته شهری محسوب می شود. در حالی که بسیاری از شهرهای جهان، انرژی مورد نیاز خود را به جای استفاده از انرژی های تجدید‌پذیر، از طریق سوخت های فسیلی و ارزان تأمین می کنند، اسلو به جای آن از زباله به عنوان منبع اصلی سوخت پاک خود استفاده می کند. این کشور، تقریبا همه چیز را از زباله های خانگی گرفته تا زباله‌های صنعتی، به انرژی تبدیل می‌کند چرا که مقامات این کشور با دفن زباله‌ها به شدت مخالف هستند. این شهر به حدی در تبدیل زباله به انرژی اشتیاق نشان داد که ناگهان با کمبود زباله مواجه شد؛ بنابراین، مقامات شهر اسلو، به منظور تامین انرژی و روشن نگاه داشتن نیروگاه های برق خود، به واردات زباله از سایر کشورها اقدام کردند. طی سالهای اخیر، شبکه حمل و نقل اسلو نیز دستخوش تغییرات اساسی شده است. مانند شبکه حمل و نقل در سایر شهرهای پیشرفته جهان، اسلو نیز از سنسورهای کارگذاشته شده در آسفالت پارکینگ ها و کارشناسان خبره برای نظارت بر الگوهای ترافیک به منظور پیش بینی ترافیک و جلوگیری از تراکم خودروها استفاده می‌کند. این شهر همچنین پذیرای بزرگترین شبکه شارژ باتری دوچرخه‌های برقی در جهان است. مقامات شهر اسلو همچنین، علاوه بر طرح های تشویقی برای استفاده از خودروهای برقی، سیاست هایی را در جهت محدود کردن ازدحام خودروها و ترافیک در سال‌های آینده، اجرا کرده اند. مسئولان اسلو قصد دارند تا سال 2019 میلادی، ورود تمام خودروها به مرکز این شهر را ممنوع کنند. در کنار این قانون، طرح احداث و توسعه 37 مایلی مسیر داخل شهری مخصوص دوچرخه سواری تا سال 2019 نیز در دست اجراست. اسلو همچنین برای کاهش بیشتر آلاینده‌ها و اتلاف انرژی، شبکه قدرتمند سیستم نوررسانی خیابانی را راه‌اندازی کرده است که بر خلاف سیستم های نوررسانی قدیمی، این چراغ ها، قادر هستند تا به شرایط نور محیط پاسخ داده و ضمن پیش بینی وضع هوا، میزان نور لامپ ها را کاهش داده یا نور بیشتری تولید کنند. در این سیستم از 650 ایستگاه پردازش استفاده شده که بیش از 65 هزار چراغ برق را به یکدیگر متصل کرده است. دسترسی اینترنتی به این چراغ ها به مسئولان شهر نروژ این امکان را می دهد تا از راه دور بتوانند با کمک رایانه و حتی تلفن های هوشمند، نور این چراغ ها را تنظیم کنند. این طرح به تنهایی کمک کرده تا شهر اسلو برق مصرفی برای روشنایی خیابان های خود را به میزان 62 درصد کاهش دهد. مقامات این شهر همچنین درحال برآورد طرح کاهش هزینه های بهداشت و سلامت هستند. در همین رابطه، بیش از 1000 سالمند ساکن این شهر، از سیستم های هوشمند متعددی در خانه های خود بهره می گیرند. این وسایل توانایی تنظیم ترموستات‌ها، نظارت بر حرکت، استفاده از لوازم خانگی و حتی یادآوری جهت مصرف به موقع داروهای روزانه سالمندان را دارند. استفاده از این سیستم های هوشمند، ضمن کاهش هزینه های کلی مراقبت از سالمندان در منزل، سبب حفظ استقلال آنها نیز می شود.


نیویورک، آمریکا


استفاده از فن‌آوری های هوشمند تا چه میزان در منازل امریکا رایج است؟

شهر نیویورک، در تلاش است که به‌عنوان هوشمندترین شهر جهان در این موج یکپارچه‌سازی فن‌اوری‌های هوشمند دست یابد. مقامات این شهر، از عزم جدی خود برای تأمین خدمات اینترنت پر سرعت با پهنای باند بالا، در سراسر شهر تا سال 2025 میلادی خبر داده اند. در صورت محقق شدن این طرح، نیویورک به گسترده‌ترین و سریع‌ترین شبکه اینترنت بی‌سیم شهری در جهان دست می‌یابد. اجرای این طرح، دسترسی به اینترنت با سرعت های بالاتر از گیگابیت بر ثانیه در نیویورک محقق خواهد شد. شاید از نظر بسیاری از کارشناسان، اجرا و پیاده‌سازی سریع‌ترین شبکه اینترنت بی‌سیم جهان اتفاق کاملی برای تبدیل این شهر به هوشمندترین شهر جهان کافی نباشد، باید به این اتفاق مهم نیز اشاره کرد که محله هوشمند هادسون یاردز (Hudson Yards) به تازگی با همکاری «مرکز علوم و پیشرفت های شهری نیویورک»، اقدام به تشکیل نخستین «جامعه واجد شرایط کیفی» در آمریکا کرده است. هدف از این طرح، ایجاد منطقه مسکونی-تجاری با وسعت 17 میلیون فوت مربع است که در آن یک مرکز آموزشی، فضای عمومی 6/5 هکتاری و همینطور یک نیروگاه برق و سیستم مدیریت زباله مرکزی وجود دارد. در واقع، به این منطقه باید به چشم یک بستر برای آزمایش‌های فن‌آوری در یک گستره کوچک نگریست. در این منطقه، مقامات نیویورک، قادر به نظارت بر داده های مربوط به کیفیت هوا، ترافیک، تولید و مصرف انرژی خواهند بود. این طرح هم اکنون در حال پیشرفت فیزیکی است و طبق زمان بندی اعلام شده قرار است تا حوالی سال 2025 میلادی به اتمام برسد. یکی از اجزای مهم دیگر در طرح عظیم این شهر هوشمند، طرح Midtown in Motion است. مقامات شهر نیویورک امیدوارند تا با کمک سنسورهای تحت شبکه و دوربین های ترافیکی، بر ترافیک و راه‌بندان تقریباً همیشگی این شهر فایق آیند. فاز اول این برنامه، در ماه جولای 2011 شروع شد. در این فاز، 100 سنسور مایکروویو، 32 دوربین کنترل ترافیک و دوربین های کنترل سرعت در 23 چهارراه و تقاطع به شهر نیویورک اضافه شد. برآوردهای اولیه از اجرای این طرح، حاکی از بهبود 10 درصدی در زمان سفرهای شهری بود. همچنین، این امید می رود تا با ارتقای زیرساخت ها، امنیت عمومی در شهر نیز افزایش یابد. به منظور مقابله با جرایم نیز، پلیس و مقامات شهر نیویورک سیستم پایش صوتی آکوستیک تیراندازی راه اندازی کرده‌اند که این سیستم قادر است با دقت بسیار زیاد، به محض شلیک یک گلوله، در کسری از ثانیه، محل شلیک را شناسایی کند. سپس، یک اپراتور با بررسی مجدد آثار صوتی به جا مانده، سایر احتمالات نظیر صدای انفجار منبع اگزوز خودرو، صدای آتش بازی یا موارد دیگر را از صدای گلوله تمیز می دهد. پس از آنکه از شلیک گلوله اطمینان حاصل شد، نزدیک ترین پلیس به محل حادثه، از طریق تبلت یا تلفن هوشمند مطلع می شود. مقامات نیویورک معتقدند این فناوری، زمان واکنش به جنایات را کاهش داده و احتمال دستگیری مجرمان را افزایش می دهد.